Pani Stefa 2

Zdjęcie główne działu Pani Stefa 2

 Magdalena Kicińska - " Pani Stefa "

 

     Autorem książki poświęconej Stefanii Wilczyńskiej jest Magdalena Kicińska ( ur. 1987r.) reporterka, publikuje w Dużym Formacie , Wysokich Ocasach / dodatki Gazety Wyborczej/ w Polityce. Nominowana do nagrody im. Teresy Torańskiej, finalistka Konkursu Stypendialnego im. Ryszarda Kapuścińskiego.

Książkę wydało wydawnictwo Czarne w 2015r.

Książka dostarcza ogromną ilość informacji o wieloletniej współpracowniczce Janusza Korczaka – Stefani Wilczyńskiej, która '' zniknęła w cieniu Janusza Korczaka''. Z informacji, które zgromadziła autorka, przede wszystkim z listów i rozmów z wychowankami Domu Sierot przy ul. Krochmalnej w Warszawie wynika, że bez pani Stefy warszawski przytułek nie mógłby funkcjonować. Z jej biografii wspomnę niektóre wydarzenia, które są bardzo ważne w jej karierze zawodowej. Pochodziłą z żydowskiej rodziny, dopiero dziadek Mosiek Moritz zmienił nazwisko na Wilczyński. Stefania urodziła się 26 maja 1886 r. Jej siostra Julia ukończyła studia w Zurichu, a brat Stanisław był inżynierem, służył w Wojsku Polskim w 1920 r.

Stefa uczyła się na pensji Jadwigi Sikorskiej, tam też uczyła się Maria Skłodowska – Curie. Potem studiowała w Genewie (w 1872r.), jako wolna słuchaczka kursu nauk przyrodniczych, a następnie w Belgii w Liege. Ukończyła też kursy pedagogiczne u niemieckiego pedagoga Frobla.

    Od 1909 r. zaczeła pracować w żydowskim sierocińcu. W swojej pracy i Wilczyńska i Korczak naśladują  wybitnych ówczesnych pedagogów : Heinricha Pestalozziego, Józefa Babickiego, Marię Grzegorzewską,  Antona Makarenkę. Oboje propagują w wychowaniu dziecka łagodność, partnerstwo, bezwarunkowy szacunek, bo to się każdemu dziecku należy. Takie poglądy zbliżają Korczaka i Wilczyńską. Szlojme Nadal - były wychowanek powie: Stefa była matką domu, była twarda i zdarzało się, że kogoś ukarała za nic, oboje jednak dawali nam ciepło, chociaż było to ciepło wychowawcy. Ale ojcem i matką może być każdy, wychowacą cudzych dzieci nieliczni." Z tym ostatnim stwierdzeniem w pełni się zgadzam.

Autorce trudno zdecydowanie określić relacje Korczaka i Wilczyńskiej. On wolał rozmawiać z chłopcami, był powściągliwy w relacjach z kobietami. Ona oczekiwała na wzajemność. Autorka stwierdza jednak, że "Korczak i Stefania to dwie samotności".

     Wychowankowie Domu Sierot opuszczali go w wieku 14 lat. Każdy z nich otrzymywał od Janusza Korczaka piękną dedykację, która i dzisiaj jest wzruszająca i aktualna.

" Nic wam nie dajemy, nie dajemy Boga, bo go sami szukać musicie we własnej duszy, w samotnym wysiłku. Nie dajemy Ojczyzny, bo ją odnaleźć musicie własną pracą serca i myśli. Nie dajemy miłośći człowieka, bo nie ma miłości bez przebaczenia, a przebaczać to mozół to trud, który sami musicie podjąć. Dajemy wam jedno: tęsknotę za lepszym życiem, którego nie ma, ale kiedyś będzie. Może ta tęsknota doprowadzi was do Boga, Ojczyzny i Miłości."/s113/.

    Pani Stefania nawiązuje serdeczne więzi z byłymi wychowankami. Szczególna przyjaźń łączy ją z Fejgą, która wyjechała do Palestyny, by tam przyłączyć się do wielu Żydów uczestniczących w budowie państwa żydowskiego, którego symbolem są kibuce. Stefania wyjeżdża trzykrotnie do Palestyny, zamierza tam pozostać, ale zawsze wraca, by z pełnym poświęceniem pracować w Polsce. Gdy w Polsce słychać coraz częściej i wyraźniej o ''zażydzeniu'', zaczyna się bać. Niewzruszenie jednak trwa na posterunku , również w gettcie warszawskim i wraz z dziećmi i Korczakiem jedzie w transporcie 5 lub 6 sierpnia 1942 r. do Treblinki II, gdzie ginie w komorze gazowej.

      Stefania Wilczyńska to postać nietuzinkowa, przez wiele lat sprowadzano jej rolę do funkcji pomocnicy Janusza Korczaka. Nawet w 1947 r. Bolesław Bierut odznaczając Korczaka Krzyżem Komandorskim Orderu Odrodzenia Polski, Stefani Wilczyńskiej przyznaje tylko Srebrny Krzyż II stopnia.

Ta książka przywraca pamięć o niej jako wychowawczyni, która całe życie poświęciła dzieciom. Jej życie splata się z dwiema wojnami i szeroką akcją antysemityzmu przed i w czasie II wojny światowej.

Jej wychowankowie są wdzięczni autorce, dziękują, że o niej pisze. Reportaż o Pani Stefie w wielu zapisach jest poruszający.

   Słusznie Magdalena Grzebałkowska stwierdza: "...Magdalena Kicińska wyciąga panią Stefę z cienia, przywraca jej godność i równorzędne miejsce obok pana Doktora".   

 

DKK Wągrowiec, marzec 2017                                                                  Elżbieta Muszyńska

  • Miniaturka do aktualności Maria Piłsudska. Zapomniana żona

    Maria Piłsudska. Zapomniana żona

    Maria Piłsudska. Zapomniana żona

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Kobieta, którą pokochał Marszałek. Opowieść o Oli Piłsudskiej

    Kobieta, którą pokochał Marszałek. Opowieść o Oli Piłsudskiej

    Kobieta, którą pokochał Marszałek. Opowieść o Oli Piłsudskiej

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Spod zamarzniętych powiek

    Spod zamarzniętych powiek

    Spod zamarzniętych powiek

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Skazany na góry

    Skazany na góry

    Skazany na góry

    Czytaj więcej
  • Miniaturka do aktualności Dom umarłych. Syberyjska katorga w czasach carów

    Dom umarłych. Syberyjska katorga w czasach carów

    Dom umarłych. Syberyjska katorga w czasach carów

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Czterdzieści pięć lat, które wstrząsnęły Polską. Historia polityczna PRL

    Czterdzieści pięć lat, które wstrząsnęły Polską. Historia polityczna PRL

    Czterdzieści pięć lat, które wstrząsnęły Polską. Historia polityczna PRL

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami

    Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami

    Dziewczyna ze sklepu z kapeluszami

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Piołun na zapomnienie

    Piołun na zapomnienie

    Piołun na zapomnienie

    Czytaj więcej
  • Miniaturka do aktualności Ścieżki chwały

    Ścieżki chwały

    Ścieżki chwały

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Umwelt

    Umwelt

    Miniaturka do aktualności Za zamkniętymi drzwiami

    Za zamkniętymi drzwiami

    Za zamkniętymi drzwiami

    Czytaj więcej
    Miniaturka do aktualności Zabij mnie znów

    Zabij mnie znów

    Zabij mnie znów

    Czytaj więcej

Galerie

Zobacz ostatnie galerie z wydarzeń w naszej bibliotece

No documents found.

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2016 - Powiatowa Biblioteka Publiczna