Przedział dla pań

Zdjęcie główne działu Przedział dla pań

Anita Nair Przedział dla pań – powieść w częściach

Książka współczesnej hinduskiej pisarki Anity Nair, opublikowanej po polsku w 2004 r. w przekładzie Hanny Pakuły, pozwala czytelnikowi zagłębić się w świat kultury odmiennej od europejskiej. Opisane zdarzenia rozgrywają się współcześnie w Indiach. Główna bohaterka Akhila, pochodząca z barmińskiej rodziny, postanawia uciec z rodzinnego domu, by zmierzyć się z własną tożsamością.

W czasie podróży w przedziale dla pań wysłuchuje zwierzeń, często bardzo intymnych, pięciu towarzyszek podróży. Analizuje również swoje życie. Jest to osobą samotną, urzędniczką. Życie zmusza ją, by pełniła role służebne; jest najstarszą córką, siostrą, ciotką, a po śmierci ojca żywicielką rodziny. Tak, jak matka, uznaje tradycyjny podział ról w małżeństwie. Powtarza za innymi bohaterkami: „Kobieta nie jest stworzona do tego, by przejmować rolę mężczyzny, dba o męża i dzieci”. Każda z pasażerek podkreśla, że sens życia kobiety w Indiach realizuje się u boku mężczyzny. Nie wszystkie jednak, szczególnie po kilkunastu latach małżeństwa, są tylko dobrymi żonami, matkami, gospodyniami domowymi. Margaret Santhi Paulraj, chemiczka z wykształcenia, radzi nie przejmować się tym, co inni o niej myślą: ”Kiedy przestaniesz martwić się, co myśli o tobie cały świat, odkryjesz nagle, że życie stało się łatwiejsze”. Podobną postawę prezentuje Prabha Devi. Uniezależnia się, gdy z mężem wyjeżdża do Nowego Jorku, a w tajemnicy przed nim, jako dojrzała kobieta nauczyła się pływać. Najbardziej wzruszająca była opowieść Marikkolund, biednej i niewykształconej. Opowiedziała swoją wzruszającą historię dopiero wtedy, gdy inne towarzyszki podróży wysiadły. Wypowiedziała jednak znamienne i ważne dla Akhili słowa: „Kobiety są silne, umieją robić wszystko to samo, jak mężczyźni. Ale kobieta musi odnaleźć w sobie źródła siły”.

            Po przeczytaniu lektury zastanawiam się: co 45-letnia Akhila po odbyciu długiej podróży w przedziale dla pań i przygodzie w hotelu, odpowie sobie na pytanie; czy jako kobieta samotna może żyć w społeczeństwie bez wsparcia mężczyzny, czy znajdzie w sobie źródła siły, by odzyskać spokój i swoje szczęście? Jeżeli czytelnik odwoła się do wcześniej wypowiedzianych przez Akhilę słów o miłości, to odpowiedź będzie trudna.  Słowa te brzmiały: „..szczęście jest wtedy…kiedy człowiek może decydować o własnym życiu; żyć tak, jak chce. Szczęście jest wtedy, kiedy wiesz, że ktoś cię kocha i masz kogoś, kogo możesz kochać”

            Kompozycja powieści, jak mówi podtytuł – powieść w częściach – jest prosta. Zwierzenia każdej pani z przedziału pociągu przemierzającego Indie, mogą stanowić oddzielną opowieść. Książkę czyta się z zastanowieniem, dostarcza ciekawych informacji o kulturze Indii, o życiu kobiet w Indiach. Język powieści ciekawy zrozumiały, to zasługa i autorki i tłumaczki. Książkę warto przeczytać

 

 

Wągrowiec, 10 maja 2016 r.                                                             Elżbieta Muszyńska.

 

            

Galerie

Zobacz ostatnie galerie z wydarzeń w naszej bibliotece

Zdjęcie galerii Tydzień Zakazanych Książek - aranżacje

Tydzień Zakazanych Książek - aranżacje

  • 10.10.2017

Zdjęcie galerii Odjazdowy Bibliotekarz 2017

Odjazdowy Bibliotekarz 2017

  • 19.06.2017

Zdjęcie galerii Tydzień Bibliotek 2017

Tydzień Bibliotek 2017

  • 24.05.2017

Zdjęcie galerii Światowy Dzień Książki

Światowy Dzień Książki

  • 10.05.2017

Wszelkie prawa zastrzeżone © 2016 - Powiatowa Biblioteka Publiczna